Hoe gaat het met alle challenges van 2021?

Hallo en wat leuk dat je weer een blogpost leest op Sustainamarin!

Vandaag een update hoe het met alle challenges gaat waar ik sinds 1 januari aan mee doe. Ik som ze even voor jullie op

- The no buy challenge

- 52 weken duurzaam challenge

- Dry january challenge

Meer over de no buy challenge kun je hier lezen in mijn vorige blogpost. De 52 weken challenge heb ik alleen op instagram gedeeld dat ik hier aan mee zou doen. Dit is een challenge waar je 52 weken achter elkaar elke week in je mailbox een nieuwe uitdaging krijgt waar je aan mee kan doen. Dry january zullen de meeste van jullie wel kennen, en betekend dat je een maand lang geen alcohol drinkt. In deze blogpost blik ik terug op de eerste twee weken van januari en wat de challenges mij tot nu toe gebracht hebben.

The no buy challenge

The no buy challenge, een challenge waarbij je een half jaar lang geen kleding mag kopen. Ook niet tweedehands. Dit is toch wel echt de challenge waar ik het meest tegenop zag. Ik ben toch wel een soort van verslaafd aan fashion, en ben snel uitgekeken op mijn kleding. Het is leuk om op deze twee weken terug te kijken, want het heeft mij nu al veel meer gebracht dan ik ooit dacht en gaat me (tot nu toe) makkelijker af dan gedacht.

Wat heeft deze challenge mij gebracht?

Van het half jaar, 26 weken, heb ik nu 2 weken gehaald. Ik hoef nog maar 24 weken! 24 weken klinkt erg kort, maar in elke week zitten 7 dagen dus dat betekent dat ik nog 168 dagen moet. Dat klinkt toch wel erg veel. Zeker als ik mij bedenk dat de lente er weer aan komt en dat er vast en zeker nieuwe trends gaan komen. Met nieuwe fleurige rokjes en jurkjes. Toch kan ik met trots zeggen dat deze challenge mij al veel heeft gebracht.

Ten eerste heb ik mijn eigen kledingkast herontdekt. Ik maak combinaties met kleding die ik nooit eerder heb gedragen en eigenlijk best leuk staan, en hou meer vast aan een aantal vaste combinaties waarvan ik weet dat ik mij er lekker in voel (de zogenoemde winning teams – meer hierover komt in een andere blogpost). Ik heb ontdekt dat ik best veel leuke kleding heb die ik in verschillende combinaties kan dragen. Bovendien is het door de weeks voor mij toch het meest praktisch om kleding te dragen die lekker zit en waarvan het niet erg is als het stuk gaat of vies wordt, want ik werk met kinderen met een ernstige verstandelijke beperking en een autismespectrumstoornis - vul jij zelf maar in hoe dat er uit ziet :).

Ten tweede heb ik eigenlijk helemaal niet de drang om nieuwe of tweedehands kleding te kopen. Ik geniet van wat ik in mijn kledingkast heb hangen en ook al heb ik alle webshops nog niet van mijn telefoon verwijderd, heb ik geen onbedwingbare dwang om nieuwe kleding te kopen. Ik heb het idee dat dit komt omdat ik mijzelf iets wil bewijzen. Ik noem mijzelf toch altijd zo groen en duurzaam? Bewijs het dan maar. Bewijs maar dat je een half jaar lang zonder nieuwe kleding kan.

Ik volg the challenge ook op instagram en de posts geven mij veel inspiratie. Zo staat de eerste maand bijvoorbeeld in het teken van opruimen van je kast en je kleding volgens o.a. de Marie Kondo manier. Ook word je uitgedaagd om beter voor je kleding te gaan zorgen. Aan het opruimen van mijn kledingkast ben ik nog niet toegekomen door werkomstandigheden, maar het beter zorgen voor je kleding gaat mij al goed af. Zo was ik spijkerbroeken bijvoorbeeld niet meteen na een keer dragen maar laat ik het buiten luchten. Ook was ik al mijn kleding (behalve ondergoed en handdoeken) maar op 30 graden om aan de natuur te denken.

52 weken duurzaam

52 weken duurzaam. Eén jaar lang, duurzaam(er) leven. In tussen heb ik al twee uitdagingen in mijn mailbox mogen ontvangen, en ik vond het erg leuk en leerzaam!

- Week 1: eet je kastjes leeg - ruim je keukenkastjes op en eet de hele week je keukenkastjes leeg

- Week 2: loop je warm – pak minder vaak de auto voor kleine afstanden maar ga lopen, en zet de verwarming een tandje lager, trek een warme trui aan en beweeg!

Week 1: eet je kastjes leeg

Ik had nog geen boodschappen gedaan toen ik de mail binnen kreeg met de eerste uitdaging. Eerlijk gezegd zag ik hier wel een beetje tegenop. Wat als ik echt niets meer in huis had? Gelukkig woon ik nu samen met mijn zusje, en kan zij hele creatieve oplossingen verzinnen met eten dat ik huis is. De eerste avond hebben wij bijvoorbeeld een linzen schotel gegeten met salade en oud brood dat nog in de vriezer lag. De rest van de week kwamen wij eigenlijk makkelijk door met restjes die over waren. Deze uitdaging heeft mij doen beseffen hoeveel voedsel ik eigenlijk weggooi omdat ik het over de datum laat gaan. Vanaf heden kijk ik eerst in de kastjes wat ik nog in huis heb en wat ik er mee kan maken, voordat ik naar de albert heijn storm om iets nieuws te kopen waar ik op dat moment trek in heb. Bovendien vries ik nu alles wat ik in kan vriezen in. Op die manier gaan groentes, vega vlees en brood minder snel verloren.

Week 2: loop je warm

Sinds juli 2020 rij ik in een autootje. Ik die altijd roep dat ik zo duurzaam en groen mogelijk wil leven. Ik rij in een oude opel corsa uit 2003 die veel – niet extreem, maar toch wel wat - co2 uitstoot. Ik ben schuldig aan het vervuilen van de wereld. Ook toen deze uitdaging in mijn mailbox stond moest ik even slikken. Ik rij namelijk elke dag naar mijn werk sinds juli, omdat ik het idee van mensen in een trein met corona en mondkapjes niet aantrekkelijk vond. Voorheen ging ik braaf elke dag met het OV. Auto rijden heeft mij heel veel gebracht. Jullie weten het misschien niet, maar ik heb al bijna 5 jaar mijn rijbewijs. In één keer ben ik geslaagd voor mijn praktijkexamen, toch vertrouwde ik er 3 jaar lang niet op dat ik het echt kon. Ik ben angstig aangelegd en durfde dan ook 3 jaar lang niet te rijden. Huilend zat ik achter het stuur als ik de snelweg op moest (echt waar, vraag maar aan mijn vriend). Totdat mijn vriend zijn oude corsa wegdeed en hem inruilde voor een luxere auto. Dit was voor mij de kans om over de angst heen te stappen. De eerste week was ontwenning – de eerste keer dat ik zelf naar mijn werk in Leiden reed moest ik huilen omdat de navigatie een andere route aangaf dan ik had geoefend – maar na 2 of 3 keer zelf rijden voelde het vertrouwd. Inmiddels kan ik mijn autootje niet meer wegdenken. Ik ben veel minder bang, ook voor andere dingen, want als ik mij rij-angst kan overwinnen, dan kan ik alles!

Terug naar de challenge. Minder de auto pakken dus. In principe pak ik de auto alleen als ik naar mijn werk in Leiden moet rijden. Kleine afstanden zoals naar de stad, naar de supermarkt of naar mijn vriend doe ik liever op de fiets of lopend. Hier heb ik dus al aan voldaan. Maar de verwarming, die zet ik wel nog wel eens te hoog als ik het koud heb. Ik woon op 2 hoog in een hoek huis. Mijn kamer heeft prachtige grote ramen, maar helaas komt door deze ramen ook veel tocht. Dit maakt dat ik het soms erg koud kan hebben in de winter. De standaard temperatuur van mijn thermostaat was dan ook 20,5 graden Celsius. In de nacht was het 19 en op tijden dat ik weg was ook. De standaard temperatuur heb ik nu met 1,5 graad naar beneden gehaald. Overdag is het nu 19,0 graden in mijn huis en ’s nachts is het 18 graden. Ook als ik weg ben is het maar 18 graden in het huis. Ik moet toegeven, ook nu heb ik best koude handen omdat het niet erg warm is, maar ik heb mijn thermokleding herontdekt en leef in warme truien – van mijzelf of van mijn vriend.

Dry january

Dry January, ik denk dat iedereen al wel een keer in zijn leven hieraan mee heeft gedaan. Mijn vriend en ik zijn beide aan het proberen om gezonder te leven en om af te vallen. Niet dat ik nou zo ontzettend ongezond leef en heel erg dik ben, maar ik wil mij wel gewoon fitter voelen. We waren ontzettend goed bezig met 3 keer per week naar de sportschool gaan en ik voelde me super fit – zo merk ik dat ik bijvoorbeeld veel minder buiten adem ben bij rennen achter kinderen aan op mijn werk en ging ik een maatje naar beneden. Maar toen kwam die vervelende lock down waar we nog steeds in zitten, en moest mijn geliefde sportschool sluiten. De feestdagen hebben ook niet geholpen. Toen besloten mijn vriend, zijn broer en ik om mee te doen aan dry january, een challenge waarbij je een maand lang alcohol laat staan. Niet dat ik zo’n enorme zuiplap ben, ik slik antidepressiva (hier ben ik heel open in. Ik zal wel eens een persoonlijk verhaal schrijven over waarom ik dit slik) waardoor ik na 2 biertjes al ladderzat kan zijn. Maar toch is het goed om alcohol te laten staan. Deze challenge is voor mij helemaal niet moeilijk. Ik kan alcohol heel makkelijk laten staan. Het is natuurlijk gezellig om een wijntje of een biertje te drinken, maar ik kan het net zo goed laten staan.

Liefs,

Sustainamarin